Archive - Rijschool nieuws RSS Feed

Face lift.

Op 8 december heeft de lesauto een facelift ondergaan. Tijdens het lessen hebben we het er vaak over dat je moet zorgen dat je zichtbaar bent. Nou daar is deze make over een mooi voorbeeld van. En tevens een stukje reclame voor de motor les bij de rijschool natuurlijk .¬† ūüôā

Auto sticker website

 

Handvat verwarming op alle motoren !

Deze week ( 4e week nov 2014) is er op alle motoren handvat verwarming geplaatst !! Want nu we de winter in gaan moeten we er natuurlijk wel warmpjes bij blijven zitten . Een van de kandidaten heeft zelfs spontaan mee betaald om dit genot voor elkaar te krijgen haha. Dat had niet gehoeven hoor Hans van Hees !
Maar de positieve reacties van de kandidaten zijn heerlijk om te horen. Laat de winter maar komen. Ja met sneeuw en gladheid gaan we natuurlijk niet de weg op , maar kou alleen kunnen we nu wel hebben !!

handvat verwarming website

Toertocht 2014

Op 12 oktober hebben we weer een toertochtje door Noord Holland gereden met oud-leerlingen. Prachtig weer en mooie routes maakte de dag weer tot een succes. En tijdens de koffie met gebak en rook/plas stopjes was het natuurlijk ook weer even gezellig bijkletsen.

okt trip 026 website dutch

 

Wat vooral ook leuk was om te zien was dat een aantal ex-cursisten elkaar weer tegenkwamen nadat ze ook wel eens samen hadden gelest . Op deze dag heb ik ook een toelichting gegeven op ons jaarlijks weekend in het buitenland (Duitse Eifel , Pinksteren 2015 ). Rond 17.30 hebben we afscheid genomen van elkaar en in het laatste avondlicht reed een ieder weer huiswaarts. Tot de volgende keer !

okt trip 021 Website dutch

Dutch doet er twee wielen bij!

Na een jaar met plezier vele nieuwe motorrijders te hebben opgeleid, wordt het voor Rijschool Dutch nu tijd om de horizon te verbreden.

Waren auto’s voorheen slechts objecten om zo snel mogelijk in te halen, nu gaan we er zelf ook in plaatsnemen. Het is een leuke uitdaging om voortaan ook¬†te gaan werken¬†aan het verkeersinzicht vanuit de auto. De basis is immers anders: de leerling heeft nog geen verkeerservaring.

De lesopbouw zal dus, nog meer dan bij de motor, in onderdelen uit elkaar getrokken worden. Buiten de voertuigbediening is de verkeersdeelname een belangrijke nieuwe ervaring voor de kandidaat, zowel in sociaal aspect als in het inschatten van verkeerssituaties.

Het leertraject zal een constante open lijn zijn tussen instructeur en kandidaat, met een regelmatige terugkoppeling over tevredenheid en leerresultaten.

De auto waarin gelest wordt is een Renault Clio 1.5 dCi met ingebouwde routeplanner welke eenvoudig met Bluetooth is te bedienen. Een makkelijk te besturen auto en ideaal voor de bijzondere verrichtingen door zijn beperkte omvang. Voldoet geheel aan de door het CBR gestelde eisen waardoor u soepel door de rijopleiding wordt geloodst.

De lessen worden d.m.v van vorderingskaarten bij gehouden. Het examen wordt uiteraard in overleg met de kandidaat gepland.

MEER INFO AUTORIJLESSEN

TARIEVEN AUTORIJLESSEN

DTD (Dutch Training Day) oftewel Door Training Daadkracht!

Wat een gave dag!

Het begon al met heel mooi weer en een paar fijne enthousiaste motorvrienden die allemaal met hetzelfde doel aan deze DTD dag begonnen.

Zoals ik het ervaren heb was het een dag om door training in een hele leuke ontspannen sfeer, een duidelijk betere controle over je motor te krijgen dan voor deze dag.

Ik denk dat iedereen zich wel eens afvraagt: “Kan ik dat wel of niet met mijn motor doen?” Het blijft tenslotte vreemd om op zoveel paardenkrachten te zitten en niet het gevoel te hebben dat je de teugels zelf goed in de hand hebt. Het blijft een brok machine die soms lastig te “mennen” is, als je niet de juiste techniek gebruikt.

Daar is eigenlijk het DTD concept op gebaseerd. Het leren van de juiste technieken om al die paarden te beheersen.

Deze dag was dan ook voor mij een zeer waardevolle toevoeging van kennis en technieken die ik zeker zal proberen te gaan toepassen omdat dit zal bijdragen tot nog meer plezier in het motorrijden. Daar gaat het tenslotte toch om, genieten van het rijden op je motor, met de wetenschap dat je kennis hebt opgedaan van iemand met zeer veel ervaring, en die kennis kan gebruiken in de wat moeilijkere momenten.

We zullen allemaal moeten blijven opletten op de weg, maar deze DTD heeft voor mij HET verschil gemaakt WAAR ik op moet letten, en vooral hoe ik er op let dat ik de situaties in het verkeer al kan voorzien, voordat zij zich aandienen. Dat is voor mij de doorslag geweest om een DTD dag te volgen.

We hebben flink geoefend met het gebruik van de oranje pylonen. Als het nu eens mensen zijn in plaats van oranje obstakels….. Ontwijken,¬† uitwijken, op de juiste manier remmen kan in dat geval een boel verschil maken !

Ben blij dat we deze dag hebben kunnen doen, omdat het voor mij een leerzame dag is geweest. Heel erg bedankt Werner voor jouw inzet, kennis en ervaringen, die met ons hebt willen delen…..

Vriendelijke groet, Henny Bik uit Haarlem

Dweilpauze bij Dutch

Afgelopen week kwam het soms weer met bakken uit de lucht dat is jullie vast niet ontgaan ;). Dat het motorrijden dan gewoon doorgaat mag duidelijk zijn. Want ook bij dat weertype moeten we ons mannetje / vrouwtje kunnen staan. Vele kandidaten gaan namelijk  woon-werkverkeer rijden met hun pas verworven rijbewijs en dan heb je ook niet altijd een keuze.

Op de foto hangt de natte kleding van de kandidaten lekker in het zonnetje te luchten en te drogen. Intussen worden de motoren weer even schoon gespoten zodat we 4 uur later allemaal weer schoon en fris de weg op kunnen.

DTD in de stromende regen

 Zondag 24 juni 2012 РDutch Training Day met Dennis, Alma en Angelique

~ Door Alma Tol ~

Terwijl ik dit schrijf is het ‚ÄėThe Day After‚Äô de DTD.

De beslissing om mee te doen aan een DTD heeft wel even geduurd, het is nu ongeveer een jaar geleden dat ik mijn AVB heb gehaald en dat was voor mij op zijn zachtst gezegd behoorlijk grensverleggend. Het idée dat ik weer achtjes moest draaien en straatjes keren lachte mij eigenlijk niet toe. Aan de andere kant moet ik tijdens een tourtje ook wel eens noodgedwongen een straatje keren en dan lukt het ook gewoon.

Met deze wetenschap en vol goede moed toch naar de DTD.. Het weer zat niet erg mee, het was de slechtste dag van de hele zomer, plensregen en zelfs een hagelbui!
We begonnen, tijdens een stortbui, met‚Ķ ja hoor daar kwam het‚Ķhet oefenen van een halve draai. Bij het zien van de pilonnen komt accuut mijn ‚Äúoefenterreintrauma‚ÄĚ weer boven en de combinatie regenoverall/lesmotor maakte het niet beter.

Mede DTD-ster Angelique zag mijn weerstand en dacht: ‚ÄėOMG, dit wordt een lange dag‚Äô en Werner haalde alles uit de kast om mij hier doorheen te coachen.

Moed verzameld, aangemoedigd; die verschrikkelijke regenoverall een zwiep gegeven en op mijn eigen fijne fiets een tweede poging gedaan en toen ging het gewoon. Ik blij en Werner blij want die dacht dat ik naar huis ging toen ik die overall uit deed en Knabbel wanhopig aan de kant zette.

Daarna kon de dag niet meer stuk eigenlijk, over allerlei obstakels heengereden en bijna alle motorgymnastiekoefeningen mee gedaan. Ik dacht van te voren dat ik de Amazonezit echt níet zou doen maar uiteindelijk deed ik het toch. Gaaf wel!

Voordat we gingen lunchen konden we op de rijschool ons druipnatte pak nog even omwisselen, heerlijk!

De lunch was lekker en gezellig, Werner zwaaide naar de serveerster om te bestellen, zij zwaaide vrolijk terug want ze dacht dat ze sjans had. Zodoende duurde het lang eer we iets te eten kregen ūüôā .

Dennis, de andere DTD-er, mag ook wel even genoemd worden, aardige knul, hij deed de bijzondere verrichtingen moeiteloos en ondanks dat hij tot op zijn slip aan toe nat was bleef hij vrolijk en gezellig. En met Angelique was het ook top, zij is echt een stoere BikerBabe.

Aan het eind van de dag kregen we behalve een certificaat ook nog thee en borrelnootjes. De pakken, schoenen en handschoenen werden voorzien van dry-bags. Handige zakjes met een soort klei er in wat ervoor zorgt dat alles weer snel droogt en dat was wel nodig na zo’n dag.

Het was een natte en leuke leerzame dag met geweldige mensen, Angelique, Dennis en Werner, bedankt!

 

vlnr: Alma, Angelique, Dennis

~ Door de ogen van de instructeur ~

Deze 3 stoere deelnemers verdienen wel een ereplaatsje!! We begonnen met de DTD aan de koffietafel om eens een aantal technische onderdelen te bespreken. Daar bleek dat dat niet altijd een overbodige luxe is, gelukkig maar. Vragen over banden en aandrijving konden naar ieders tevredenheid besproken worden. 
 
Toen allemaal vol goede moed op pad al zonk sommigen de moed in de schoenen bij het “straatje keren”, maar mooi dat iedereen dat toch voor elkaar wist te boksen. Dit werd gevolgd door lange slalom – slalom met ingebouwde remming en weer optrekken – remoefeningen + remmen met passagier – langzame slalom met scherpe draai en rijdend kegels oppikken. Toen nog de motorgymnastiek waar de deelnemers zichzelf weer eens verrasten door heel veel na te doen wat ik deed. Ik vind het steeds weer mooi om te zien wat mensen durven.
De ochtend hebben we afgesloten met het “obstakelrijden”.
 
Na een lekkere lunch gingen we de snelweg op en dwars door Amsterdam (Keizersgracht РHaarlemmerdijk РRaadhuisstraat etc etc) door de IJ-tunnel weer naar buiten. Veel verkeer zoals trams en toeringcars moeten ontwijken, was een goede leerlocatie :). Bij Durgerdam en Marken nog weer de bochten herhaald om rond 5 uur weer in Zaandijk te stoppen. We waren alle 4 voldaan over de dag en met een kop thee en nootjes hebben we de dag nog even doorgenomen. Uiteindelijk ging iedereen met een certificaat de deur uit en was (en ben) ik een gelukkig mens.
Tot de volgende DTD !!
 
 
Alma
 
Angelique
 
Dennis

DTD wordt als een mooie dag beleefd!

Zaterdag 19 mei 2012 – Dutch Training Day met Werner Hollander

~Door Eric Legdeur ~

Al tijden hebben we het voornemen om met een paar vrienden een gevorderden cursus te doen om onze rijvaardigheden nog wat te verbeteren. Uiteindelijk plannen we een uitstekende dag bij Werner, die net zijn nieuwe rijschool Dutch heeft opgezet.

De ontvangst ‘s morgens om 9.00 uur is hartelijk in het tuinhuisje van Werner. Met een kop koffie worden we voorbereid op wat komen gaat. Een ochtend vol oefeningen met ‘motorgymnastiek’, wat dat ook moge betekenen, en daarna een middag op de openbare weg. We hebben een gemengd gezelschap. Marnix heeft inmiddels al 10 jaar zijn rijbewijs en rijdt toch al 8 jaar motor. Patricia heeft haar rijbewijs nu 4 jaar, en ikzelf heb mijn rijbewijs 23 jaar, echter ik heb pas 5 jaar geleden mijn eerste motor gekocht. Patricia doet een beetje voorzichtig wegens een schouderblessure.

We rijden met 4 motoren (waarvan een lesmotor) naar een oefenterreintje in de buurt. Na een technische controle van onze fietsen zet Werner een parcours uit voor ‘straatje keren’ en achtje rijden. De instructie is om met trekkende motor en voet lichtjes op de rem spanning te houden op de ketting zodat je motor niet gaat bokken bij het omkeren. Verder is het erg belangrijk om de motor ‘om te duwen’. Je lichaam blijft daarbij zo’n beetje recht op de motorfiets terwijl je hem tegelijkertijd met je armen scheef de bocht indrukt. Voor ons allen een leerzame opfrisser.

Daarna doen we remproeven met onze eigen fietsen, en gaan we leren over een obstakel te rijden met 60 km/u. Werner heeft voor dat doel een achterband van een scooter meegenomen. Het is bij beide vooral een kwestie van goed ver vooruit blijven kijken omdat je zo beter balans kunt houden.

We doen ook nog remproeven met passagier. Dat is toch wel een heel nieuwe ervaring. Je voelt bij het afremmen ook nog een behoorlijk gewicht op je schouders en armen drukken. De remweg zelf verschilt nauwelijks. Ik kan me wel voorstellen dat motorrijders met een passagier die plotseling moeten remmen, iets voorzichtiger aan doen bij een noodstop als ze al dat gewicht op hun rug voelen drukken. Maar we komen er achter dat je je daardoor niet van de wijs hoeft te laten brengen.

Daarna is de langverwachte motorgymnastiek aan de beurt. Volgens Werner zijn favoriete onderdeel. Er moet wat aan de verbeelding over gelaten worden, dus zal ik niet alles verklappen. Werner rijdt voor je en doet de oefeningen die je moet nadoen. Het voordeel is dat je weet dat het kan, want hij doet het ook. Zolang je de volgorde van de handelingen maar goed volgt. Ik zat hardop lachend op mijn motor en tot mijn verbazing kon ik het helemaal volgen. Je kunt dus veel meer met een motor dan met een been links en een been rechts van je buddy te zitten. Het zijn geen dingen die je op de openbare weg kunt gebruiken, omdat je echt niet op tijd kunt stoppen in een gymnastische houding op je motor. Maar je krijgt wel meer gevoel voor de balans van je fiets.

Na de terreinoefeningen gaan we met z’n allen de weg op. We doen wat dijkweggetjes en daarna gaan we lunchen. We merken dat we toch behoorlijk wat energie gebruikt hebben want we hebben flinke honger. Tijdens de lunch worden de deelnemers beoordeeld en legt Werner nog wat technieken uit voor kijken en het nemen van bochten. Ik heb zelf vroeger altijd geleerd om op de rijbaan te rijden op dezelfde plek waar je je bevindt als je een auto bestuurt. Zeg maar in het midden van de linkerhelft van je rijbaan. Inmiddels zijn de inzichten veranderd. Je rijdt in het midden en in de bochten ga je juist aan de lange (hoge) kant van de bocht zitten, omdat je daar het beste doorzicht hebt waarmee je de bocht kunt doorkijken en tegenliggers op tijd kunt opmerken. Je houdt hierbij tegelijkertijd wel voldoende reserveruimte over (de zeepbel).

Na de lunch gaan we nog een keer de dijken op, en we merken dat als je er bewust mee bezig bent, je inderdaad een beter overzicht kan houden over wat er verderop in de bocht op je af komt. Hierna leren we op de snelweg tempo te rijden. Goed doorrijden en anticiperen op wat auto’s gaan doen, er vanuitgaande dat ze je meestal niet gezien zullen hebben. Door iets sneller te rijden dan het verkeer kun je als motorrijder het initiatief behouden en ben je minder afhankelijk van de initiatieven van medeweggebruikers (meestal auto’s).

We rijden naar een klaverblad om te oefenen hoe het is om uit de bocht komend op snelheid in te voegen. De lange bochten zijn geweldig en ik merk dat ik een hogere snelheid durf aan te houden dan voorheen. Toch verslik ik me bijna bij het einde van een lange bocht. De bocht is aan het eind opeens afgeplat dus veel scherper dan je verwacht als je al driekwart hebt gereden. Werner zegt nog net op tijd: ‘volg de witte lijn’ en hierdoor blijf ik keurig op koers terwijl er vlak naast mij een truck met oplegger op dezelfde snelheid verschijnt. De truck wil mijn baan op dus neem ik gas terug om hem voor te laten. Geen idee of hij mij wel gezien heeft. Hierna duiken we in de prachtige omgeving van Haarlem de duinen in. We rijden in stadsverkeer en slaan constant links en rechts af. Af en toe horen we over de radio een opmerking naar een van de deelnemers om wat meer op het een of het ander te letten. Omdat we in principe al ervaren motorrijders zijn kan Werner zich tijdens de rit echt richten op de finesses. Dat is heel prettig omdat het een beter en veiliger motorrijder van je maakt.

Als toetje leidt Werner ons naar ‘De Kuil’ bij IJmuiden. Ik had namelijk tegen hem gezegd dat het mij ook wel leuk leek een stukje onverhard te rijden. En onverharde paden, daar heb je er niet zoveel van in Noord Holland. De Kuil zelf is al een verhaal op zich. Jonge gastjes met snelle crossmotoren springen over heuvels en rijden wheelies op een stukje asfalt. Kom je aan met je circa veertig jaar en je lompe enduro. Ik vraag aan Werner of hij echt meent dat ik met mijn KTM 990 Adventure De Kuil in kan gaan. ‘Hij is voor dit werk gebouwd’ is zijn antwoord. Ja, dat weet ik op zich ook wel, maar het lijkt me toch iets anders dan op de weg. Ik herinner me een eerdere tip van iemand anders: ‘Gas erop houden’. Hij vergeleek het met fietsen in mul zand. Dan moet je ook vooral blijven doortrappen en zorgen dat je niet stilvalt. Ik besluit de gok te wagen en laat me voorzichtig van een steile helling afzakken. Ik durf de voorrem hierbij niet te gebruiken, bang dat het voorwiel ingraaft en vastslaat. Onderaangekomen heb ik te weinig snelheid dus geef ik gas. Snel naar z’n twee. En dan gaat het opeens eigenlijk verrassend makkelijk. Je voelt het achterwiel wel een beetje doorslippen en links en rechts zoeken. Ik hoor Werner in de radio zeggen: ‘en nu gaan staan!’ Nu voel ik me echt een endurorijder. Wat ontzettend stoer. Het laatste stukje is mul zand. Ik kom een beetje tot stilstand maar de KTM trekt zich er gemakkelijk uit. Ik vind hem op de weg altijd een beetje erg fel op het gas, maar in het terrein heb je daar alleen maar voordeel van. Ik besluit nog een keer te gaan, maar daarna laat ik het erbij. Na een lange dag rijden ben je niet meer op je allerscherpst en ik heb geen zin om op het laatste moment van de dag mijn materiaal te beschadigen, laat staan blessures op te lopen. Werner gaat zelf een keertje op de BMW 650 van Marnix, en daarna is Marnix er ook klaar voor. Als een ware rally kampioen komt hij terugrijden naar de groep. Wat is dat stoer om te doen. Stiekem besluit ik om af en toe wat stukjes onverhard te proberen te pakken als ik in de gelegenheid ben.

Hierna rijden we terug naar het huis van Werner en volgt de nabespreking onder het genot van een frisje. We krijgen de eindbeoordeling en een certificaat uitgereikt. Patricia heeft wegens haar blessure helaas een groot deel van de training achterop moeten zitten, maar krijgt later nog de gelegenheid om het in te halen. Moe maar voldaan keren we huiswaarts. Ik bedenk me dat ik de trucjes die ik heb geleerd wel meteen in mijn repertoire moet gaan opnemen, anders ben ik het zo weer kwijt.

Gelukkig kan ik de volgende dag nog even rustig op mezelf rijden, terwijl ik in mijn helm tegen mezelf praat en mezelf zo over de wegen en door de bochten begeleid. Het is zeker een andere, maar veel bewustere en veiligere manier van rijden. Ik ga het er echt in proberen te houden. De Dutch Training Day is een topdag geworden met een goede sfeer en veel leerzame momenten. Werner: Bedankt!

Nieuwe motoren gearriveerd!

Zie hier de nieuwe werkpaarden en trots van Rijschool Dutch: twee Kawasaki’s EN-6N, waarvan de ene met beperkt vermogen.

We hopen dat ze veel kandidaten naar hun A-rijbewijs zullen begeleiden!!

Page 2 of 2«12